(Το παρόν αποτελεί ακριβές απόσπασμα από το βιβλίο της Κας Γιολάντα Τσορώνη – Γεωργιάδη, με τίτλο «γιατί το λέμε έτσι…», Εκδόσεις ΩΡΙΩΝ, 2007).
· Αδέκαστος
Στην Αθήνα του 7ου αιώνα π.Χ η καταπάτηση δημόσιας γης ήταν συνηθισμένο φαινόμενο και στα δικαστήρια κέρδιζε όποιος είχε χρήματα να δωροδοκήσει τους δικαστές. Η προμήθεια είχε ημιεπίσημα οριστεί στο 10%. Τους λίγους τότε δικαστές που δεν δέχονταν να δωροδοκηθούν τους ονόμαζαν αδέκαστους, δηλ. χωρίς το 10%. Για την κατάργηση της προμήθειας αυτής και της αναρχίας που επικρατούσε, σημειώθηκαν εξεγέρσεις.
Η αυστηρή νομοθεσία του Δράκοντα δεν επέφερε την αναμενόμενη τάξη, αφού οι νόμοι δεν χρησιμοποιήθηκαν από την αριστοκρατία για το συμφέρον της. Ο Σόλωνας το 594 π.Χ ήταν ο μόνος που κατάφερε να εξαλείψει τη διαφθορά, καθιερώνοντας την Ηλιαία, δικαστήριο το οποίο αποτελούνταν από 6.000 κληρωτούς δικαστές.
Σε κάθε δίκη δίκαζαν πεντακόσιοι, που ορίζονταν με κλήρο το πρωί και ήταν υποχρεωμένοι να εκδώσουν απόφαση ως τη δύση. Έτσι, ήταν δύσκολο, ακόμα και για έναν Αθηναίο, να δωροδοκήσει μέσα σε διάστημα μιας μόνο ημέρας 500 δικαστές.
