Χρόνια στο κουρμπέτι
(Το παρόν αποτελεί ακριβές απόσπασμα από το βιβλίο της Κας Γιολάντα Τσορώνη – Γεωργιάδη, με τίτλο «γιατί το λέμε έτσι…», Εκδόσεις ΩΡΙΩΝ, 2007).
Η λέξη κουρμπέτι προέρχεται από την τουρκ. gurbet που σημαίνει ξενιτιά, αποδημία. Η ξενιτιά όμως είναι γεμάτη βάσανα, δυσκολίες και αγωνία για την καθημερινή επιβίωση. Για να μπορέσει κανείς να εξασφαλίσει τα προς το ζην πρέπει να δουλέψει σκληρά. Η υπέρβαση όμως των δυσχερειών ενισχύει βαθμηδόν την αυτοπεποίθηση και σφυρηλατεί το χαρακτήρα του καθενός, ιδιαίτερα του ξενιτεμένου. Έτσι, ο άνθρωπος γίνεται δυνατότερος και αποκτάει πείρα. Γι αυτό και η φράση “είναι χρόνια στο κουρμπέτι” λέγεται για να χαρακτηρίσει τον άνθρωπο της πιάτσας, τον “περπατημένο”.
